Message from across the pond

Onderwijs
De lessen hier lijken al wat pittiger te worden. Ik heb inmiddels een seminar achter de rug die me best zwaar viel. Waar we in Nijmegen constant hetzelfde riedeltje herhalen als het aankomt op het bespreken van artikelen (waardoor je dus al niet eens meer het hele artikel hoeft te lezen), wordt er hier veel dieper ingegaan op artikelen en er wordt heel anders mee omgegaan. Het zijn niet alleen maar wetenschappelijke artikelen met dezelfde opbouw, maar meer beschouwend. We bespreken niet alleen wat de auteur te zeggen heeft, maar worden ook geacht zelf creatief te zijn en ideeën aan te dragen. Ik moet het echt leren, aangezien mij al drie jaar lang iets anders is opgedragen. Maar ik durf na een seminar al te zeggen dat ik deze aanpak een stuk boeiender en effectiever vind dan wat ik in Nijmegen krijg. Ik word zowaar gemotiveerd om de stof door te nemen en hoge punten te halen voor mijn weekly assignments (die ik overigens, heel trots (!) ook haal :)).

Het is jammer dat ik na twee weken in Loughborough al inzie dat het onderwijs in Nijmegen me niet ligt. Dat was al langer duidelijk, gezien het gebrek aan motivatie en studiepunten, maar nu is het voor mij bevestigd dat het niet alleen aan mij ligt. Ik wil wel en ik kan het ook, maar ik moet wel geprikkeld worden. En dat gebeurd gewoon niet in Nijmegen. De focus op het wetenschappelijke aspect spreekt me totaal niet aan. Heel jammer, maar ik hoop dat wat ik hier in Engeland leer mee kan nemen naar de RU om dingen op een andere manier te benaderen en dan even een jaartje te bikkelen, zodat ik daarna mijn Bachelor in mijn pocket kan steken.

Niet alleen de seminars zijn interactief trouwens. Laatst werd er ook gebruik gemaakt van een “klik systeem” tijdens de colleges. We kregen stellingen voorgeschoteld en we konden met behulp van een stemkastje de voorkeur voor onze antwoordmogelijkheid aangeven. De resultaten werden meteen bekend en vervolgens besproken. Erg leuk.

Sport
Voor de geïnteresseerden onder ons (en dat zijn er nogal wat, ik word bestookt met vragen!) hier een kort verslag van mijn yoga les. Laten we het er maar op houden dat het niet was wat ik ervan verwacht had. Ik ging er heen, denkende dat ik compleet tot rust gekomen weer naar buiten zou gaan. Al vrij snel werd duidelijk dat rust wel het laatste was wat ik zou vinden. De les werd onderverdeeld in twee delen. In het eerste deel werd ons een ademhalingtechniek aangeleerd, bekend als breath of fire. Een heel zaaltje woest horen snuiven is niet relaxing, kan ik je vertellen. Daarbij moesten we zodanig lang doorgaan met het snuiven dat ik licht in mijn hoofd werd. Tevens hebben we een positie geleerd waarin gas het menselijk lichaam weet te verlaten (ook dat is niet erg relaxed als je je in een klein zaaltje met zo’n 30 mensen bevindt). Het schijnt wel een goede oefening te zijn voor ’s ochtends als je wakker wordt. (“Goedemorgen schat, ik ga even op mijn rug rollen en daarna maak ik je ontbijt klaar.”. Eeuwige romanticus = ik.)

Het tweede deel zou wat dynamischer worden, dus ik had  mijn hoop daarop gevestigd. Helaas had degene die de les moest geven de dag ervoor een ongeluk gehad, waardoor hij / zij niet kon komen opdagen. De les werd vervangen door een jonge dame die duidelijk geen ervaring had met het lesgeven. Ze deed haar best, dat wel, maar de oefeningen lagen ongeveer op het niveau van: gooi twee benen in je nek, vouw jezelf nu dubbel en kom van de grond omhoog. Inderdaad: onmogelijk. Had ik voor deze yogales nog enigszins de illusie dat ik flexibel was, nu is me pijnlijk duidelijk geworden dat ik niet eens een beetje buigbaar ben.

Strakke yoga move

Katharina en Sara zijn ook erg te spreken over de les

Doe-het-zelf-yoga

Maar vrees niet, mijn sportcarrière is nog niet voorbij. Sterker: het begint pas. Onlangs ben ik ook naar een lesje “legs, bums and tums” geweest en daar train je (zoals je waarschijnlijk al vermoedde) de benen, kont en buik. Was een energiek lesje, maar ik voelde me achteraf erg voldaan en sta alweer ingeschreven voor de volgende les. Sterker nog: ik ga voortaan twee keer per week. Inderdaad, lees het nog maar eens, maar het staat er echt: ik sport.

Overigens ben ik ook naar een wedstrijdje basketbal geweest. Erg vermakelijk, hoewel wij zo onderhand de enige toeschouwers waren en Lufbra met 55-44 verloor. Maar lets face it: dit is sport zoals het hoort. Vanaf de zijlijn.

Opmerkelijkheid van de week
Hoezee, je nieuwe favoriete rubriek is ook deze week weer aanwezig! Deze keer de high tech lunches van Lufbra Uni. Waar je bij de RU beperkte keuzes hebt, je eten zelf moet pakken of laten opscheppen en je ordinair aan de kassa afrekent, plaats je bij een van de eetgelegenheden hier je bestelling (wederom beperkte keuzes, vooral ongezond: pizza of hamburger and chips), maar krijg je een kastje mee in plaats van je eten. De bedoeling is dat je lekker gaat relaxen op een van de comfi couches en dat je afwacht totdat je kastje gaat vibreren en knipperen, dat is namelijk het teken dat je lunch klaar is en op je wacht bij het afhaalpunt. Weer eens wat anders!

Over eten gesproken trouwens. Heel veel eten hier is kant en klaar en vooral niet te eten. (En dan bedoel ik ook echt niet. Ik wil nog wel eens dingen eten die niet te vreten zijn voor menig mens, maar die ik lekker vind. Maar het Engelse kant en klare eten is echt niet te doen.) Ik heb hier helaas niet al mijn keukengerei en wil ook niet te veel inslaan omdat het toch niet me naar huis gaat, dus ook mijn keuzes zijn beperkt, maar mijn huisgenoten zijn aardig onder indruk van mijn kookkunsten. “You’re making lasagna yourself? Wow… How do you do that? And  it looks so healthy!”. Welkom in de wondere wereld van koken :)

Leicester & Nottingham
Inmiddels hebben we ook de eerste tripjes buiten Loughborough ondernomen. Zo zijn we naar Leicester (spreek uit als “lester”) geweest. En klein plaatsje, wat in tien minuten te bereiken is met de trein. Erg spannend in Leicester niet, maar wel leuk om ook eens iets anders te zien.

Ook zijn we naar Nottingham geweest en zoals het echte dames betaamt hebben we alleen maar geshopt. Ik ben twee nieuwe shirtjes in nieuwe kleuren rijker. Mijn nieuwe vriendinnetjes helpen me om eens wat anders dan grijs en zwart te kopen and I’m loving it! Het ritje naar Notts was trouwens ook wel interessant. Met een gigantische dubbeldekker slingerde we over smalle langweggetjes met tegenliggers en fietsers (zie beeldmateriaal). De bus nam krappe bochten en schudde als een… iets dat heel erg schud. We probeerde de chauffeur maar te vertrouwen, maar de reis was een ervaring op zich.

Great place to ride a bike

(over shoppen gesproken, mijn favo winkels zijn –in willekeurige volgorde-
a) Primark. Eigenlijk een soort c&a, maar hip, omdat het Engels is. Goedkope kleren en andere troep, maar wel leuk. Ik heb er een skinny jeans gekocht waar ik zeer verliefd op ben. Ik overweeg om er nog een te kopen, gewoon als back up, voor als mijn huidige kapot gedragen is (wat zeer zeker gaat gebeuren!).
b) Thorntons. Maakt chocola. No need to say more. (Bij de weg, ik ben verslaafd aan de caramel shortcake van Thorntons, dusss. Hint.)
c) Tesco. HUUUUGE supermarkt. Ik overdrijf niet :)
To be continued…)

Tot slot…
Het is alweer de laatste dag van de maand februari! Wat gaat de tijd toch snel! Enerzijds voelt het alsof ik hier al eeuwen zit, maar de tijd vliegt. Heel vreemd. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik de tijd een beetje kwijt ben. Ik weet nooit zo goed welke dag het is!

Over een paar daagjes ben ik jarig en dan ga ik leuk mijn verjaardag vieren met wat mensen hier. Ik ben van plan uit eten te gaan, vast nog wel ergens een drankje doen, heel veel taart eten en het weekend van zes maart doe ik mijn verjaardag nog eens over met Engelse vrienden en tevens mijn liefste Nederlandse vriendinnetje. Ik heb er zin in :)

Overigens zal ik binnenkort nog ergens een fotoalbum aanmaken, dan kan ik daar regelmatig foto’s uploaden. Voor degenen die Facebook hebben: voeg me daar toe, daar staan al wat foto’s :)

Ik zal proberen m’n blog wat meer bij te houden. Echt tof dat jullie allemaal meelezen en reacties achterlaten. Kom maar op die reacties, vind ze echt heel leuk om te lezen!

Tot snel!

Ont-Nederlandsen e.d.

Ont-Nederlandsen
(Ont-Nederlandsen is een woord dat Word niet kent. Googlede kent ie wel, maar Googlen weer niet. De wondere wereld van Word…)

Welnu, zoals de titel al aangeeft: ont-nederlandsen. Wat is dat precies? Dat betekent in mijn geval dat ik de dingen die ik in Nederland doe (deels) aan het los laten ben. Dat wil niet perse betekenen dat ik aan het integreren ben, al komt het daar op sommige punten wel op neer. Hier komt de lijst van ont-nederlandsingen.

1. Ik vergat in een winkel naar de 20% student discount te vragen;
2. In die winkel kocht ik een joggingbroek;
3. Die joggingbroek zal ik aan doen bij mijn yogales volgende week;
4. Ik ga uit;
5. Ik proef alcoholische drankjes die niet heel slecht smaken, dat belooft niet veel goeds (bingedrinking, durr);
6. Last but not least; ik vind de Engelse pindakaas lekker.

Ik bedoel maar.

Enkele toelichtingen:

-          Een aantal van mijn nieuwe vriendinnetjes gaan volgende week naar een intro yoga les en ze vroegen of ik mee ging. Nu is yoga niet helemaal mijn ding, maar onder het mom van mensen leren kennen ga ik gezellig mee. Misschien heb ik er nog wat aan ook. Ontspanningsoefeningen, orde in tijden van chaos… Allemaal dingen die ik wel kan gebruiken. Wordt uiteraard vervolgd.

-          Mijn eerste uitgaansavond betrof een nieuwjaarsfeestje. Eentje van China wel te verstaan. Helaas waren we iets te vroeg en waren we getuigen van een zeer slecht gezongen ballad. Ik weet niet meer precies welk liedje het was, maar ik geloof van Celine Dion. I say no more. Voor de rest hebben we Loughborough zelf verkend, onder het genot van een groot en gezellig internationaal gezelschap.

-          Ik ga nu een boterham met pindakaas smeren. (Want ik heb ook superlekker brood gekocht!)

Opmerkelijkheid van de week
Ik kan niet garanderen dat dit een terugkerend item zal worden, en ik kan zeer zeker niet garanderen dat het zo hilarisch wordt als deze anekdote. Maar in ieder geval voor deze week: de opmerkelijkheid van de week.

Mijn huisgenootjes zijn lief, maar wel op zichzelf. Waar in het internationale huisje van Tess alles gedeeld wordt omdat iedereen in hetzelfde keukengereiloze schuitje zit, moet ik dingen zoals pannen zelf kopen. Onlangs was ik dus in Wilkinson. Erg fijne winkel, heel groot en ze hebben de meest vreemde dingen (in de ene rij potgrond, de andere kattenvoer en dan sta je ineens weer in een gangpad met dekens en koffers). Mijn aankopen bestonden uit twee pannetjes, een spatel, chocola (erg gevaarlijk, gigantische zak met chocolate fingers. Ze gaan hard zeg ik je), een pakje met drie scherpe mesjes en een schaar. Alles werd prima afgerekend, op de laatste twee artikelen na. Ik moest namelijk eerst mijn ID bewijs laten zien. Voor zulke aankopen moet je namelijk achttien jaar of ouder zijn. Nee, ik maak echt geen grapje, ik mocht geen schaar kopen zonder het laten zien van een persoonsbewijs. Ik kan hier natuurlijk verder over uitweiden, er gevatte grapjes over maken. Maar ik denk dat dat deze anekdote geen recht zou doen, dus ik laat het hier gewoon bij.

Voor de rest…
- Mijn rooster is echt bizar rustig. Enerzijds vind ik het wel jammer, want iets meer structuur was ook leuk geweest, maar nu heb ik wel de vrije tijd om naar plaatsen te gaan (Birmingham, Sherwood forest en Dublin staan op de planning) , mijn Engelse vrienden te bezoeken, te schrijven, etc. Overigens heb ik vandaag mijn eerste huiswerk opdracht vol excitement ingeleverd. Engels huiswerk, jippieeeee!

- Tijdens een van mijn seminars besprak de docent zijn theorie: buitenaards leven hier op aarde is onmogelijk. Om van buitenaf op aarde te komen moeten aliens ten eerste al heel slim zijn, en als ze dan op aarde landen worden boeren uit Idaho gegijzeld. Volgens de docent was dit helemaal niet logisch, want waarom zou je een simpele boer gijzelen als je ook Jennifer Lopez kan gijzelen? Ahh, Engels onderwijs…

- We hebben ook nog een introductiepraatje gehad. We kregen te horen hoe fantastisch L’boro Uni wel niet was en hoe blij ze waren dat wij hier studeren. Zo blij dat Tess en ik de laatste van de RU zijn. Ze hebben ons namelijk uit het studieprogramma gegooid ;) Ook was er een interactief gedeelte: wat vind men in de bibliotheek? Gelukkig was er na afloop cake. I love chocolate shortbread.

- Deze maand zie ik al weer enkele bekende gezichten van vrienden, evenals volgende maand. Heel leuk om naar uit te kijken :) Er hangt nu een kalender op mijn kamer waar ik officiële count downs op ga doen. (Al weet ik niet precies wat inofficiële count downs zijn .)

Tot slot…
Bedankt voor alle smsjes, mailtjes, skypetelefoontjes, etc. Ik heb vernomen dat de eerste post onderweg is, dus ik ben benieuwd :) Ook bedankt voor de reacties op mijn blog en het lezen ervan. Mijn statistieken laten mooie pieken zien ;) Ik sluit dit bericht met enkele foto’s van mijn kamer. Het is allemaal nog een beetje leeg, zoals ik in de vorige blog al vermeldde, maar dat komt vanzelf wel. (Enerzijds wil ik ook niet te veel kopen, omdat ik het een beetje geldverspilling vind. Het is geloof ik nog niet tot me doorgedrongen dat ik hier tot en met juni zal wonen ;))

Eerste paar dagen @ Lboro

Een verslagje van mijn eerste paar dagen en indrukken :)

Huisje
Mijn kamer is klein, maar fijn zullen we maar zeggen. Ik heb behoorlijk veel opbergruimte en niet veel spullen bij me, dus alles is nogal leeg. Maar gezien ik een pro ben in hamsteren, komt dat met de tijd vast wel goed ;) (ik geloof dat met een koffer terug reizen, zoals ik heen deed, geen optie gaat worden.) Er blijkt echter van alles te missen op mijn kamer (just my luck), maar dat komt helemaal goed.

Een kant van mijn kamer heb ik een beetje kunnen pimpen. Ik heb beddengoed naar mijn smaak gekocht en foto’s aan de muur gehangen. Foto’s volgen :) De andere kant van mijn kamer is nog eng leeg, maar dat komt tzt allemaal wel. Bij deze trouwens een oproep: stuur mij heel veel kaartjes en / of foto’s!

Voor de rest woon ik met zeven Engelse meisjes samen. Het merendeel heb ik inmiddels ontmoet. Ze lijken me allemaal leuk en hebben van die heerlijke Britse namen, dus dat komt goed :)

Tess, mijn mede student van de RU die hier nu ook studeert, woont in een internationaal huis, met drie andere meisjes die ook Nederlands spreken, dus het is wel fijn dat dat af en toe ook gewoon kan :)

Colleges
Vandaag heb ik mijn eerste college gehad. Gelukkig heb ik van vak kunnen wisselen. Iedereen wist wel dat ik niet zo heel veel zin had in Fascism, Media and History. Dit heb ik zonder enige problemen kunnen omwisselen voor Communication and Cultural Theory. Dit vak zou twee uur duren, maar werd ingekort tot een uur en een beetje. Het was een beetje een mengeling van aardrijkskunde en ckv op de middelbare school, dus gelukkig niet te moeilijk. Het bleek echter dat we voor dit college alleen al tien artikelen hadden moeten lezen. Niet dat we echt iets gemist hebben, maar misschien is het wel handig om goed voorbereid te zijn voor de seminars later deze week.

Morgen heb ik Producing the News. Ik heb –denk ik- in Nederland al een soortgelijk vak gehad, dus ik ben benieuwd of het er ook echt op lijkt. Heel spannend allemaal. Nu begint het pas echt!

Eerste indrukken
Overal op campus zie je joggende mensen. Niet zo vreemd, aangezien ik op een sport uni zit. Alle mensen die ik tot nu toe heb ontmoet vragen mij welke sport ik doe. Nou ja, geen enkele sport dus. Ik betwijfel echter of het mogelijk is om hier vijf maanden niet te sporten. To be continued…

Zondagavond hebben we ook nog even de Student Union bezocht. Hier zit werkelijk van alles, waaronder een uitgaansgelegenheid. Gisteravond bleek het stand up comedy te zijn, erg vermakelijk en wat mij betreft voor herhaling vatbaar :) De avond eindigde in totale shock toen het uitgaansvolk binnen liep. Ik had van mij RU / Lboro voorganger al begrepen dat de dames er zeer schaars gekleed bijliepen en dat is zeker het geval. Een beetje eng zelfs. Jassen zijn een no no en voor de rest moet je als vrouw zijnde kennelijk zo weinig mogelijk stof om je lichaam hebben.

Boodschappen doen is ook een ervaring op zich. De supermarkten zijn groot, en de producten zijn ook niet zoals je ze thuis gewend bent. De pindakaas is bijvoorbeeld superzoet. Bij mijn eerste bammetje met pindakaas zag ik de suiker gewoon zitten. Maar het went, over een paar maanden kijk ik weer vreemd op van Nederlandse pindakaas ;) Het brood is trouwens ook niet alles. In het vervolg koop ik voortaan vers brood, alleen heb je daar het probleem dat je het zelf thuis moet snijden. Ik voorzie vreemd gevormde boterhammen. Overigens ook een totaal nieuwe ervaring voor mij: zelf je boodschappen afrekenen. Als een ware caissière schuif je de producten over je bliep-vlakje (hoe noem je dat?) en rekent ook helemaal zelf af. Er staat wel een vrouwtje toezicht te houden, maar die zegt verder helemaal niets. Ik vraag me af of ze überhaupt Engels spreekt.

Het stadje Loughborough is ook wel schattig. Ik heb tot nu toe alleen het centrum echt gezien, maar ik weet eigenlijk niet of er verder ook wat te doen is. Foto’s volgen uiteraard nog :)

Voor nu hou ik me lekker bezig met mensen leren kennen en colleges volgen. Internet is een fantastisch middel en het is echt heel fijn om via facebook / msn / skype op de hoogte te blijven van jullie wel en wee. Overigens is mijn skype naam dezastreus, dus voeg me gerust toe :) Tot snel!

PS. Ik heb de eerste Engelse kat gespot (POESJE!)
PPS. Het sneeuwt nu heel lichtjes

@ Loughborough

Ik hou het voorlopig kort. Heb niet de tijd om iedereen te mailen, dus vandaar dit berichtje :)

Afscheid nemen is echt mijn sterkste kant niet. Vond het echt heel moeilijk vanochtend. Vooral omdat het allemaal nog zo vaag is: wat ga ik doen, wie ga ik ontmoeten. En tot en met juni voelt na zo’n dag als vandaag verschrikkelijk lang. Vanochtend uiteindelijk na zo’n twee uur vertraging geland op East Midlands. Ik kan bevestigen dat in Engeland de zon niet scheen, maar het regende in ieder geval niet.

Woon nu op mijn kamertje op campus. Klein maar fijn zullen we maar zeggen. Het bed is nou niet bepaald denderend (het heeft bijvoorbeeld een beetje een verend matras maar geen lattenbodem?!) en mijn beddengoed was ook niet schoon. Internet wil nog niet lukken, dus zit nu op geleend laptopje.

Vandaag twee van mijn huisgenootjes ontmoet. Leuke meisjes. Ze hebben me mee Loughborough ingenomen en ik heb wat dingetjes ingeslagen. Binnenkort maar terug gaan om mijn kamer iets meer eigen te maken.

Voel me momenteel behoorlijk ‘what have I done?!’. Heb flink wat heimwee op dit moment. Lieve aanmoedingende mailtjes, smsjes, msn berichtjes of skype chats zijn dan ook meer dan welkom ;)

Ik duik nu mijn Engelse bedje in. Zodra ik mijn internet heb kunnen instaleren zal ik wat uitgebreider updaten.

PS. Ik heb mijn eigen nummer achter gelaten in Nederland, hierop ben ik dus niet meer bereikbaar. Mail me even voor mijn tijdelijke NL nummer. Binnenkort krijg ik een engels nummer, dat laat ik tegen die tijd nog wel weten.